ரெக்ஸிட் . . . ஒரு பார்வை -சக்தி சக்திதாசன்

ப்ரெக்ஸிட் . . . ஒரு பார்வை

ப்ரெக்ஸிட் எனும் இந்தச் சொல் கடந்த மூன்றரை வருடங்களாக ஐக்கிய இராச்சியத்தை மட்டுமல்ல உலக நாடுகள் பலவற்றையும் குழம்பிப் போக வைத்துள்ளது .

ஐக்கிய இராச்சியத்தின் எல்லைக்குட்பட்ட ஒரு நிகழ்வே ப்ரெக்ஸிட் ஆயினும் இது உலகநாடுகள் பலவற்றினதும் செயற்பாடுகளில் பாதிப்பை ஏற்படுத்த வைக்கும் என்பது மறுக்கப்பட முடியாத உண்மையாகும் .

இந்த ப்ரெக்ஸிட் என்றால் என்ன ?

ப்ரெக்ஸிட் என்பது ஆங்கிலப்பதமான Brexit என்பதன் தமிழ்ப்பதமாகும். ஜக்கிய இராச்சியம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கம் வகிக்கும் நாடுகளில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வகிக்கும் ஒரு நாடாகும்.

இந்த ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சட்டதிட்டங்களின்படி இவ்வொன்றியத்தில் அங்கம் வகிக்கும் ஒருநாடு அதிலிருந்து விலகுவதானல் அதற்குரிய விதிமுறைகளைப் பின்பற்றியே விலகமுடியும்.

விலகுவதை வெளியேறுதல் அதாவது ஆங்கிலத்தில் Exit என்பார்கள். ஐக்கிய இராச்சியம் அதாவது பிரித்தானியா – Britain விலகுவதாக இருந்தால் அதனை ப்ரெக்ஸிட் ஆங்கிலத்தில் Brexit (Britain exit) என்றழைப்பார்கள்.

உதாரணமாக பிரான்சு நாடு விலகப்போகிறது என்று வைத்துக்கொண்டால் அந்நிகழ்வும் அதனைச் சார்ந்த பொறிமுறைக்கும் வ்ரெக்ஸிட் அதாவது Frexit (France exit) எனும் பதம் வழங்கப்படும்,

ப்ரெக்ஸிட் என்றால் அதன் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டோம் . ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் பின்னனியையும் , எதற்காக ஐக்கிய இராச்சியம் பிரித்தானிய ஒன்றியத்திலிருந்து விலகப்போகிறது என்பதையும் பார்ப்போம்,

இரண்டாம் உலக மகாயுத்தத்தின் பின்னால் ஐரோப்பிய கண்டத்திலுள்ள நாடுகள் தமக்குள் ஒரு புரிந்துணர்வு ஏற்பட வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்தனர் . அதன் காரணமாக 1957ம் ஆண்டு ரோம் நகரில் பெல்ஜியம் , பிரான்சு , இத்தாலி , லக்ஸம்பேர்க் , நெதர்லாந்து மற்றும் அன்றைய மேற்கு ஜேர்மனி ஆகிய நாடுகள் தமக்கிடையில் ரோம் நகரில் ஒரு உடன்படிக்கையை கைச்சாத்திட்டனர்.

இவ்வுடன்படிக்கை ஐரோப்பிய பொருளாதாரச் சபை அதாவது ஆங்கிலத்தில் Europeon Economic Council (EEC) என்றழைக்கப்பட்டது. . இவ்வங்கத்துவ நாடுகள் பொருளாதார முன்னேறேங்கள் கண்டமையால் இந்த அமைப்பில் ஐக்கிய இராச்சியம் இணைந்து கொள்ள முயற்சிகள் எடுத்தது. ஆனால் அவ்வமைப்பு இதனை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. , அதன் பின்னால் 1973ம் ஆண்டு இது விஸ்தரிக்கப்பட்டு டென்மார்க்,, ஐக்கிய இராச்சியம் போன்ற நாடுகளையும் உள்ளடக்கியது. , அதன் பின்பு ஐரோப்பிய பொதுச் சந்தை உருவாக்கப்பட்டது. இப்பொதுச் சந்தையில் இடம்பெறுவதா? இல்லையா? எனும் கேள்வி ஐக்கிய இராச்சியத்தில் 1975ம் ஆண்டு இடம்பெற்ற சர்வஐன வாக்கெடுப்பின் மூலம் தீர்மானிக்கப்பட்டு , ஐக்கிய இராச்சியம் இப்பொதுச்சந்தையில் அங்கம் வகித்தது.

அப்போதைய காலகட்டத்தில் பொருளாதார நிலையில் மேம்பட்டிருந்த நாடுகள் எண்ணிக்கையில் 12 இணைந்து இவ்வமைப்பைப் பலப்படுத்துன. இவ்வமைப்பின் அன்றைய முக்கிய நோக்கம் தமக்கிடையில் இடம்பெரும் வர்த்தக நடவடிக்கைகளை இலகுவாக்குவது, இதற்கான முக்கிய நடவடிக்கையாக தமது நாடுகளில் உற்பத்தியாகும் பொருட்களுக்கு ஒரு பொதுத் தராதரத்தை நிர்ணயித்தார்கள்.

1986ம் ஆண்டு இவர்களால் தனி ஐரோப்பிய சட்டம் Single Europeon Act உருவாக்கப்பட்டது. இதன் பிரகாரம் 1992ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 31ம் திகதியிலிருந்து இவ்ஐரோப்பிய அங்கத்துவ நாடுகளின் பிரஜைகள் அங்கத்துவம் வகிக்கும் ஏனையநாடுகளுக்கு அனுமதியின்றி பிரவேசிப்பது மட்டுமின்றி அங்கு எதுவித கட்டுப்பாடுமின்றி பணிபுரியும் உரிமையும் பெற்றவர்களாவார்கள். இதற்கு நாம் இந்தியாவை உதாரணமாக எடுத்தோமானால் மாநிலங்களுக்கிடையில் நடமாடும் உரிமையை மக்கள் கொண்டிருப்பது போன்ற ஒரு உரிமையே ஜரோப்பிய ஒன்றிய பிரஜைகளும் கொண்டிருந்தார்கள் எனலாம்.

அடுத்த கட்ட நடவடிக்கையாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் தமது நாடுகளுக்கிடையில் பொது நாணயத்தை உருவாக்கியது. முதலில் இதனுடன் இணைந்த ஐக்கிய இராச்சியத்தில் ஏற்பட்ட பணவீக்கச் சிக்கலினால் ஐக்கிய இராச்சியம் பொது நாணயமான யூரோவிலிருந்து விலகி இயங்க அனுமதிக்கப்பட்டது.

அத்தோடு ஜரோப்பிய ஒன்றியத்துக்கு வெளியிருந்து ஜரோப்பிய ஒன்றிய நாடொன்றுக்கு விஜயம் செய்பவருக்கு செங்கன் எனப்படும் விசா வழங்கப்பட்டது இவ்விசாவின் மூலம் தான் வரும் நாடு மட்டுமின்றி ஏனைய ஜரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளுக்கும் போகும் வசதி அளிக்கப்பட்டிருந்தது.

ஜக்கிய இராச்சியம் இதற்கு உடன்படாததினால் இதிலேயும் ஐக்கிய இரஅச்சியத்துக்கு விதி விலக்களிக்கப்பட்டிருந்தது

இடம்பெற்ற மாற்றங்கள் அனைத்தும் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் மக்களால் முழுமனதுடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது என்று சொல்ல முடியாது. இந்த நடைமுறை மாற்றங்கள் இவ்வங்கத்துவ நாடுகளின் பிரஜைகளால் தெரிவு செய்யப்பட்ட பிரதிநிதிகளை உள்ளடக்கிய ஐரோப்பிய பாராளுமன்றத்தின் உருவாக்கத்துக்கு வழிவகுத்தது..

இப்பாராளுமன்றம் இந்நாடுகளுக்கிடையில் இருக்கும் பொதுவான பரிமாற்றங்களை உருவாக்குதல், மற்றும் மேற்பார்வை செய்தல் எனும் அதிகாரத்தைக் கொண்டிருந்தது. அதிலே அங்கத்துவம் வகிக்கும் நாடுகளின் அரசியலில் தலையிடும் அதிகாரம் இப்பாராளுமன்றத்துக்குக் கிடையாது.

இவ்வகையான மாற்றங்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஐக்கிய இராச்சிய மக்களின் மனங்களில் ஒருவித அச்சத்தைத் தோற்றுவித்தது என்றே சொல்லவேண்டும். வியாபாரத்தை இலகுவாக்குவதற்காக ஒன்றிணைந்தோமேயொழிய நாம் அரசியல் இணக்கத்துக்கு உடன்படவில்லை என்பதே மக்களில் ஒரு சாராரின் வாதமாக இருந்தது. இம்மாற்றங்களின் இறுதி நோக்கம் ஒரு அரசியல் ஒ ன்றிணஇப்பு அதன்மூலம் தாம் சுதந்திரத்தை இழந்து விடுவோம் எனும் கருத்து பலரின் மனங்களில் இழையோடியதே இவ்வச்சத்துக்குக் காரணம்.

ஐரோப்பிய பாராளுமன்றத்தின் செல்வாக்கு அங்கம் வகிக்கும் நாடுகளின் மீது அதிகரிப்பது போன்ற தோற்றத்தை அங்கு எடுக்கப்படும் முடிவுகள் மக்களுக்குக் கொடுத்தது. தாம் தமது நாட்டின் இறைமையை இழப்பது போன்ற ஒரு உணர்வை ஏற்படுத்தியது. அதற்குச் சார்பாக ஜக்கிய இராச்சியத்தின் முக்கியமான கட்சிகளில் ஒன்றான கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் பல அங்கத்தினர்கள் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் தன்னுள் அங்கம் வகிக்கும் நாடுகளின் மீது அளவுகடந்த அதிகாரத்தைப் பிரயோகிக்கின்றது எனும் வாதத்தை முன் வைத்தார்கள்.

இப்படியான ஒரு காலகட்டத்தில் முன்னால் சோவியத் யூனியனின் கட்டமைப்பு தகர்க்கப்பட்டு அதன் கீழிருந்த பல கிழக்கு ஜரோப்பிய நாடுகள் தன்னுரிமை பெற்ற நாடுகளாகின. அதனைத் தொடர்ந்து பொருளாதாரத்தில் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அப்போதைய அங்கத்துவ நாடுகளை விட பொருளாதாரத்தில் பின் தங்கியிருந்த பல கிழக்கு ஜரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகள் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைக்கப்பட்டன.

அவர்களது இணைப்பு என்பது இன்றைய ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் குழப்பமான அரசியலுக்கு வழிவகுத்தது என்றால் அது மிகையில்லை . அந்நாடுகளின் இணைப்பு அவர்களது நாட்டுப்பிரஜைகளுக்கு ஏனைய ஐரோப்பிய நாடுகளில் கட்டுப்பாடின்றி நுழைவதற்கும் அங்கு பணிகளில் அமர்வதற்கும் உரிமைகளைக் கொடுத்தது. இதற்கான உடன்படிக்கையில் கைச்சாத்திட்டது அப்போதைய ஐக்கிய இராச்சியத்தின் அரசாக இருந்த லேபர் கட்சியே.

இவ்விணைப்புக்குக் காரணம் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அரசியல் நோக்கம் என்பதுவே உண்மை. முந்தைய சோவியத் யூனியனின் அங்கத்துவ நாடுகளாக இருந்த நாடுகளை தம்முடன் இணைப்பதன் மூலம் அவர்களின் ஐனநாயக அரசியலுக்கு வழிவகுப்பதோடு தமது பாதுகாப்பையும் பலப்படுத்தலாம் என்பதுவே அவர்களது கணிப்பாக இருந்தது.

இச்சமயத்தில் இணைந்த இக்கிழக்கு ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சேர்க்கை முந்தைய நாடுகளின் சேர்க்கையைவிட வேறுபட்டிருந்தது, காரணம் முந்தைய இணைப்பில் ஈடுபட்ட நாடுகளின் பொருளாதாரம் ஒரேயளவு சமச்சீராக இருந்தது. ஆனால் இப்போது இணைந்த கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் பொருளாதாரம் ஒரு பின் தங்கிய நிலையிலிருந்தது.

ஐரோப்பிய ஒன்றியப் பிரஜைகள் எனும் உரிமையை பெற்ற இக்கிழக்கு ஜரோப்பிய மக்களின் நகர்வு உலகப்பொதுமொழியான ஆங்கிலத்தை உத்தியோக மொழியாகக் கொண்டிருந்த ஜக்கிய இராச்சியத்தை நோக்கியே இருந்தது. இது பரப்பளவில் சிறிதாக இருந்த ஐக்கிய இராச்சியத்துக்கு பல நடைமுறைச் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியது.

இத்தகைய நிலமைகள் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக மக்களின் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்த்தின் மீதான அதிருப்தியை அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. அது மட்டுமின்றி பலமிக்க அரசியல் கட்சியான கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் பல தலைவர்களை அக்கட்சிக்குள் இருந்த ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மீதான எதிர்ப்பலை காவு கொண்டது

இந்தச் சூழ்நிலையில்தான் உலகளாவிய பொருளாதார வீழ்ச்சி 2008ம் ஆண்டு ஏற்பட்டது. அதன் விளைவாக அனைத்து நாடுகளிலும் செலவுகள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டன. அதன் முதல் கட்டமாக மக்களுக்கு வழங்கப்படும் பொதுச்சேவைகளே குறைக்கப்பட்டன. குறைக்கப்பட்ட வசதிகளுடன் அல்லாடும் மக்களின் மத்தியில் புதிய ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளின் பிரஜைகளும் புதுவாழ்வு தேடி நுழைந்து கொண்டனர். அவர்களின் வரவு மக்களின் வாழ்க்கைச் சிக்கல்களை மேலும் அதிகரித்தது

ஜரோப்பிய ஒன்றிய நாட்டுப் பிரஜைகளின் வரவே இந்நாட்டு வாழ்க்கைப் பிரச்சனைக்குக் காரணம் எனும் கருத்தை அரசியல் லாபம் கருதி சில அரசியல் தலைவர்களும் பிரச்சாரம் செய்ய ஆரம்பித்தார்கள். நாட்டின் நிதிநிலைமையைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவருவதற்கான நடவடிக்களினால்

  • வைத்தியத்துறைச் சேவைப் பாதிப்பு
  • பாடசாலைகளில் இடப்பற்றாக்குறை
  • வீட்டுவசதிப் பாதிப்பு
  • குற்றச்செயல்கள் அதிகரிப்பு

எனும் சிக்கல்களை எதிர்நோக்கிய மக்களின் அதிருப்தி வெளிநாட்டிலிருந்து ஐக்கிய இராச்சியத்துக்கு வருவோரின் மீது திரும்பியது. இதற்குக் காரணம் தாம் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அங்கமாக இருப்பதே எனும் எண்ணம் தலைதூக்கியது..

இத்தகைய ஒரு வாதத்தை முன்வைப்போருக்கு சாதகமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சில நடவடிக்கைகள் துணை போயின என்பதும் உண்மையாகும். குறிப்பாக இங்கிலாந்து நீதிமன்றங்களில் வழங்கும் தீர்ப்பை எதிர்த்து ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் கீழியங்கும் மனித உரிமைகள் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்புகள் செல்வது தமது நாட்டின் இறைமையைப் பறிக்கும் செயல் என்பது பலரின் மனங்களில் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மீதான கசப்புணர்ச்சிக்குக் காரணமாகின.

குறிப்பாக ஐக்கிய இராச்சியத்தில் பயங்கரவாதச் செயல்களில் ஈடுபடும் வெளிநாட்டவரை நாட்டை விட்டு வெளியேற்ற எடுக்கும் நடவடிக்கைகளை மனித உரிமை மீறல் எனும் காரணத்தினால் ஜரோப்பிய நீதிமன்றம் தடைப்போட்டது பலரை விசனத்துள்ளாக்கியது..

மக்களின் இத்தகைய கருத்தின் காரணமாக அன்றைய பிரதமராக இருந்த டேவிட் கமரன் அவர்களால் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் நிலைத்திருப்பதா? இல்லையா? எனும் சர்வஐன வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது.

இச்சர்வஜன வாக்கெடுப்பை அவர் தலைமையில் உள்ள அமைச்சரவை நடத்தினாலும் நிலைத்திருப்பதே தமது நாட்டுக்கு நன்மை பயக்கும் என்றே அவரது அரசு பிரச்சாரம் செய்தது.

அவரது கோரிக்கையை மக்கள் நிராகரித்ததினால் தான் நாட்டின் தலைவராக இருக்கும் தகுதியை இழந்து விட்டேன் என்றுகூறி தனது பதயிலிருந்து மட்டுமல்ல அரசியலிருந்தே அவர் ஒதுங்கி விட்டார்.

அவ்வாக்கெடுப்பின் முடிவு தந்ததே கடந்த மூன்றரை வருடங்களாக ஐக்கிய இராச்சியம் கண்டு வரும் இந்தக் குழப்பமான நாட்டையே பிளவுபடுத்தும் அரசியல்.

இதுவரை ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கமாகவிருந்த எந்த நாடும் அதிலிருந்து விலகவில்லை. ஐக்கிய இராச்சியமே அத்தகைய நடவடிக்கையில் இறங்கும் முதலாவது நாடாகும்.

எமது நாட்டின் பொருளாதாரம் ஒரு உடனடிப் பிரச்சனையைச் சந்தித்தாலும் தொலைநோக்குப் பார்வையில் எமக்கு இது அனுகூலமே என்கிறார்கள் இவ்விலகலை ஆதரிப்போர்.

இது எமக்கும், எமது எதிர்காலச் சந்ததிக்கும் நாமிழைக்கும் ஒரு பாரதூரமான தீங்கு என்று வாதிடுகிறார்கள் இவ்விலகலை எதிர்ப்போர்.

இதன் வாதப், பிரதிவாதங்கள் ஏகப்பட்டவை. ஆனால் இது ஒரு சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வாக சரித்திர ஏடுகளில் பதியப்படும் என்பது யவராலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட உண்மை.

இரெயில் பயணம் செய்பவர் ஒருவர் முன்பின் அறிமுகமில்லாத , முன்பு ஒருவரும் இறங்காத ஒரு இரெயில் நிலையத்தில் இறக்கி விடப்படுவதைப் போல ஒரு உணர்வுடன் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் வாழும் நாமனைவரும் எமது அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்கப் போகிறோம்.

பொறுத்திருந்துதான் பார்ப்போமே !

சக்தி சக்திதாசன்

லண்டன்

11.10.2019

Share:

Author: Theneeweb

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *